Meer Blauw op 2.0 Dino’s en Yoshi’s, alles krijgt een plaats

13 12 2011

Een aantal maanden geleden werd ik daar Jacky Vastmans gecontacteerd die wou weten of ik als “hipste ambtenaar” geen zin had om mee te werken aan een congres over social media en de politie. Twee woordjes, meer was niet nodig: social media! En de afgelopen twee dagen waren het bewijs dat ik geen spijt moest hebben van mijn beslissing.
Het volledige programma van de twee dagen vinden jullie hier terug: http://politieschool.plot.be/content.php?hmID=18 Heel wat mooie verhalen en presentaties, heel wat enthousiaste mensen! Tijdens mijn presentatie heb ik gedaan waar ik goed in ben: praten… Raf Stevens leerde me onlangs dat verhalen vertellen belangrijk is… maar je moet ze leren en durven vertellen. En toen Jacky mij om een bijdrage vroeg, was dat het enige wat ik kon bedenken: ik ga mijn verhaal vertellen. Al had ik tot het einde van mijn presentatie mijn twijfels over het feit of dit verhaal wel iemand zou interesseren…

Mijn verhaal start bij dino’s. Laat één ding duidelijk zijn..; de enige dino’s waar ik van hou, zijn de dino’s die je kan eten… namelijk de koeken!

Dino’s planten zichzelf voort en dan krijg je de jonge dino … de Yoshi! Het is dus NIETS leeftijdsgebonden, voor mij gaat het om mentaliteit en een levenswijze. De dino’s en Yoshi’s zijn niet die mensen die de nieuwe media of andere innovatieve elementen niet kunnen gebruiken… het zijn wel de mensen die anti zijn, gewoon omdat deze media niet passen binnen oude structuren en procedures. Het zijn mensen die anti verandering zijn… en bovendien vaak blijven verkondigen dat ze zeker willen veranderen 🙂 .

En zo deed ik mijn verhaal… Ik ging van de dino’s naar de hipste ambtenaar, tot aan de wensen van de burger om zo te eindigen bij #club35 (waarover in een vorige blog meer). En toen kwam dat spontaan applaus… het deed verdorie deugd! Ik kreeg een enorme energieboost en ik denk dat niemand van de aanwezigen zich bewust was van wat dit voor mij betekende.

1 ding wil ik nog kwijt. Uit mijn masterproef bleek dat social media iets aan het imago kunnen doen. En hell yeah! Ik leerde Steven en Pieter als eerste flikken kennen en toen dacht ik: hmmm best fijn die mannen… moeten unieke exemplaren zijn. Toen kwam ik Peter tegen.. en dan het belgische Voorzitterschap 🙂 Ik ga Thibault en Sven nooit vergeten. En na vandaag weet ik 1 ding heel zeker: de politie, het zijn ook maar mensen die hun job op de best mogeljke manier proberen uit te oefenen en die hun best doen om er voor de burger te zijn. Maar bovenal, het zijn fijne én grappige mensen! Volgens mij is humor een selectiecriteria bij de poliie. Ze hebben humor die mannen en vrouwen bij de flikken, een humor die ik wel kan smaken, waarvoor dank!

Ik kan hen maar 1 ding vragen, doe wat wij als ambtenaar nu moeten doen: blijf naar buiten komen met die positieve verhalen. Negatieve zijn er ook, maar laat die jullie niet klein maken, jullie moeten fier zijn op wie jullie zijn en op jullie job! Ik hoop velen van jullie nog vaak tegen te komen… liefst wel op een evenement én in uniform ;o).. en niet voor één of andere bon ;o)

Hier mag het niet stoppen! Laat die dino’s en yoshi’s maar een samensmelten met de apen van Jef Staes, met de inspiratie van De Flik Steven, met het nieuwe werken van de overheid door Frank Van Massenhove, met de conversationstarters van Steven Van Belleghem en het nieuwe normaal van Peter Hinssen… Ik hoop dat bij deze #shashasha12 mag opgestart worden, i’m waiting for you guys to make this true… let’s take the battle #believers en #nonbelievers

Meer info over mijn Dino en Yoshi’s verhaal, over social media en de overheid? Ik kom het jullie graag vertellen, invite me! 🙂

Meer info over Club35? laat even je mailadres achter!

Advertenties




Innovatie: de brug naar 2020, ook voor de overheid…

27 05 2011

Strategic Seminars, de organisatie was mij geheel ongekend, maar toen ik de titel van deze conferentie zag staan, was mijn nieuwsgierigheid onmiddellijk geprikkeld. De conferentie zou geopend worden door Frank Van Massenhove, de goeroe voor heel wat ambtenaars 2.0 en een verdediger van “the new way of working”. Don’t work, love of “freedom + responsibility = performance
+ happiness” het zijn maar enkele van de spirituele termen die hij samen met zijn web2.0 ambtenaren vrolijk in het rondstrooit. Ik ben alvast nog niet veel non-believers in Frank tegengekomen, dus dit moest alvast een mooi begin worden van een fijne dag. Hij werd opgevolgd door enkele sprekers die het hoofdzakelijk over de “cloud” en privacy hadden.

Wegens andere voorbereidingen, moest ik de voormiddag jammer genoeg aan mij voorbij laten gaan. Maar rond kwart na 12 verliet ik toch vol enthousiasme de gebouwen van de FOD Economie naar #inno2020. De tweets hadden al kunnen voorspellen van wat ging komen. Ik werd van de Twitterberichten niet echt warm of koud. Hier en daar wat enthousiasme, maar ik merkte toch al gauw
dat de deelnemer vooral het “innovatieve” aspect van heel dit gebeuren gemist hadden. Maar… misschien was dit wel de verrassing voor de namiddag?

Toen ik rond half 1 toekwam kreeg ik verrassing één voorgeschoteld. Ik dacht nog wel een hapje mee te kunnen eten met enkelen van mijn Tweeps… Zo verkeerd gedacht. Mmm dat hapje werden dan maar enkele Delacre koekjes, maar goed, het was beter dan niets en ik zal maar denken, goed voor de lijn. Bovendien kwam ik wel heel wat bekend (virtueel) volk tegen. Dus ik had
zeker geen spijt dat ik mij zo vlug gehaast had. Vol verwachting trok ik naar lezing één…

Adobe zou ons die namiddag presenteren hoe het gebruik van mobiele applicaties en social media de communicatie tussen overheid en burgers kan verbeteren. Je leest het goed, dit thema sloot perfect aan bij mijn thesis… of ja… zou dat moeten gedaan hebben. Groot was mijn ontgoocheling toen het op deze “innovatieve” dag ineens over Content Management System ging. Dit konden ze niet menen?  Na een halfuur presentatie en heel wat gegrom rondom mij, had ik het gehad… Mijn eerste
misnoegde Tweet ging de wereld in. En ik was niet de enige. De ene na de andere frustrerende tweet volgende zich op.  Toen het ook enkele malen fout liep met de presentatie, was het hek helemaal van de dam… Eén ding was duidelijk: het aanwezige publiek had een duidelijke stem.

De stem werd door de organisatie gehoord. De spreker werd van het podium geroepen en gedaan was de presentatie. Korte excuses van Strategic Seminars en de koffiepauze begon een halfuurtje vroeger.

Straffe case hier wel. Een 20-tal Twitteraars lieten hun stem horen en 2 sprekers moesten wat verbaasd het podium verlaten toen de organisator met het schaamrood op zijn wangen de situatie recht probeerde te trekken. Eén ding mag gezegd: respect voor de organisatie om deze beslissing te nemen. Ook het daaropvolgende debat over “Welke mogelijkheden bieden sociale
media aan de overheid” verliep zéér vlot, dankzij een goede interventie van de moderator, die nu begrepen had wat het publiek wou. Mooi rechtgezet, mooie vorm van de macht van de media.

Toch enkele nuances.

Eerst en vooral, respect voor die twee sprekers. In tegenstelling tot wat mag gedacht worden Christophe Rooms en Marc Meewis van AdobeSystems zijn zeker geen slechte sprekers, in tegendeel. De inhoud van de presentatie paste hier echter gewoon niet bij het
publiek. Een overgroot deel ambtenaren en ambtenaren die al een tijdje mee draaien in het web2.0 verhaal. Het was een pijnlijke confrontatie, waar ik als ambtenaar even het gevoel had of Adobe dacht dat wij helemaal nog niet mee waren. Is dit nu de fout van de spreker? Als organisator van evenementen, zou ik durven zeggen van niet. Alles hangt af van een goede briefing en van het
doornemen van de PowerPoint op voorhand om dit soort problemen te vermijden. Al kan dit de beste overkomen. Maar vroeger werd er dan zacht gemompeld in de zalen, nu wordt de frustratie gewoon de wereld in gestuurd. Dit wordt een uitdaging voor heel wat organisatoren, ook ik heb dat begrepen.

Respect voor de organisatie voor de tussenkomst, maar dit kon wel wat subtieler. Hadden die sprekers nu gewoon een klein briefje gekregen waar op stond dat ze binnen 10 min moesten afronden en een korte uitleg waarom, of had de organisator teken gedaan vanuit de zaal om af te ronden, was de situatie heel wat minder pijnlijk geweest. Want ja… die 20 Twitteraars, die hadden geweten wat er aan de hand was, maar die 80 anderen hadden wellicht niet kunnen volgen.

Hier wordt nog maar eens het belang aangetoond van het kiezen van een juiste titel van zowel de conferentie als de presentatie.  Je wekt een aantal verwachtingen en als die dan niet worden ingevuld… krijg je de Adobecase.

En om af te sluiten: als je het wilt hebben over innovatie, over de toekomst van de overheid, etc. zorg dan vooral dat je zelf mee bent. Geef de hashtag op voorhand en vooral maak ze bekend. Probeer ook wat innovatieve middelen te gebruiken. Zo was mijn verbazing groot dat er geen tweetwall aanwezig was. Dit had deze pijnlijke situatie kunnen vermijden…  Want ik ben er zeker van dat als de twee heren van Adobe de eerste reacties hadden gezien, ze onmiddellijk hun presentatie hadden aangepast, om het publiek toch naar hun hand te zetten.

Al bij al, zeker positief over mijn dag. AdobeSystems en Strategic Seminars hebben hier samen met de aanwezige deelnemers een stukje geschiedenis geschreven. Ik ben er zeker van dat hier nog veel over gepraat zal worden. Als er nog iemand in de zaal zijn twijfels had over de impact van de sociale media, dan denk ik dat die twijfels nu als sneeuw voor de zon verdwenen zijn…