De vage grens tussen de valkuil en de springplank

22 04 2016

Vandaag verscheen het opiniestuk van Elke Wambacq in de Tijd. Even later werd het ook opgepikt door Het Laatste Nieuws en de Standaard. Het verhaal van de 10 kleine negertjes,… een verhaal over overheidsstrijders, een strijd naar een efficiënter beleid en bestuur, een strijd naar een innovatieve overheid en nieuwe overheid… en strijd naar er staan ten dienste van de burger, het verhaal van de dinobusters, het verhaal van Club35, ons verhaal, mijn verhaal….

Elke heeft precies omschreven hoe we het hebben meegemaakt. En hoewel je het van dichtbij hebt beleefd komen de woorden, zwart op wit, plots hard aan. Elke’s verhaal lezen bracht heel wat stil, misschien wel diep weggestoken, verdriet naar boven. Verdriet… en ontgoocheling. Ontgoocheling omdat je mooie dromen hebt moeten loslaten.

Vooral de passage  “De ene ambtenaar wordt plots bij het huisvuil gezet en in de structuur overbodig gemaakt. De andere krijgt een gesprek onder vier ogen met de mededeling dat het gedaan moet zijn met de rebel uit te hangen.” bracht heel wat emoties naar boven. Want rebels… dat waren we. Maar niet omdat we rebels wilden zijn..wel omdat we geloofden in het verhaal dat we wilden vertellen. 

Toen ik in 2011 de titel kreeg van “hipste ambtenaar van de 21e eeuw” was dat tegelijk een zegen en een vloek. Het was een springplank, want het heeft voor mij vele deuren geopend. Het zorgde ervoor dat ik een platform kreeg om mijn verhaal te brengen, het zorgde ervoor dat ik op korte tijd heel wat mensen leerde kennen die hetzelfde verhaal wilde brengen, het zorgde ervoor dat er wat meer naar mijn verhaal geluisterd werd, het zorgde ervoor dat ik heel wat nieuwe vrienden leerde kennen die dezelfde passie deelden. Tegelijkertijd was het een valkuil. Mensen die me vertelden dat “hip” zijn nog niet betekende dat ik ook al maar iets bewezen had in mijn carrière, mensen die met vooroordelen – zonder mij te kennen- dossiers die van mijn hand kwamen blokkeerden, mensen die me zagen als de vijand zonder eigenlijk goed te weten waarom en mensen die me koudweg vertelden: “Let maar op, want hoge bomen vangen veel wind”.

Bij de start  van het realiseren van onze droom zat ook ik in een glazen kooi. Financieel gevangen, emotioneel gebonden en de waarschuwing krijgend: “Weet waar je aan begint meisje.” Pijnlijk om toen de beslissing te nemen dat je sommige dingen maar beter loslaat. Blij dat mijn 2 partners in crime toen wel hebben doorgezet ;).

En dan toch dat dubbele gevoel bij het artikel. Neen, we mogen de strijd niet opgeven. En neen, we hebben die strijd ook niet opgegeven. Maar we zijn ons op een ander manier gaan wapenen. We moeten ook eerlijk durven toegeven dat onze wereld waarin we vertoefden nog niet klaar was voor ons verhaal. We dachten dat het dinotijdperk ten einde was, maar eigenlijk zaten we er volop in. Dat besef kwam pas later.

En toch is het allemaal niet voor niets geweest. We hebben een aantal mooie dingen kunnen realiseren. We hebben mensen doen reflecteren. We hebben mensen doen praten.  En dat zie ik nu ook als ik alle reacties lees op Elke’s moedig opiniestuk. Plots maken we mensen wakker. Plots staan er nog een aantal moedige strijders terug recht. En dan weet je…de strijd is nog niet gestreden.

En terwijl ik dit schrijf, besef ik dat het fout is om te spreken over een strijd. Het is eerder een… vereffenen van het pad. Het is eerder een zoektocht naar de brug die ons met elkaar gaat verbinden. De vraag is niet meer of het moet gebeuren en hoe? Maar de enige vraag die nog is rest is… wanneer.

En hoewel de titel  “hipste ambtenaar” de afgelopen jaren soms een springplank was, maar vaak ook een vloek… blijf ik vandaag met trots zeggen: ik ben de hipste ambtenaar van de 21ste eeuw. Ik ga met plezier werken, ik ben een fiere conversationmanager van een overheidsdienst in volle verandering. Ik ben een ambassadeur, niet alleen voor de FOD Financiën, niet alleen voor de FOD Economie (die ik nog steeds in mijn hart draag), maar van heel de Federale Overheid. Ik blijf een fiere ambtenaar. Ik blijf samen met zoveel anderen geloven in een overheid die efficiënter kan werken, ik blijf geloven in een overheid die over de muren heen denkt, ik blijf geloven in een overheid die de innovatieve weg op gaat…  Ik blijf geloven in het feit dat wij er zijn “ten dienste van”.  En… Ik ben niet niet alleen.

Voor de 10 kleine negertjes, voor de moedige Elke en Nancy die hun nek bleven uitsteken, maar voor al die moedige strijders die elke dag opnieuw met kleine stapjes terrein trachten te winnen… bedankt en een immens groot respect! #IAMbtenaarProud2BE

 

 

Advertenties




Meer Blauw op 2.0 Dino’s en Yoshi’s, alles krijgt een plaats

13 12 2011

Een aantal maanden geleden werd ik daar Jacky Vastmans gecontacteerd die wou weten of ik als “hipste ambtenaar” geen zin had om mee te werken aan een congres over social media en de politie. Twee woordjes, meer was niet nodig: social media! En de afgelopen twee dagen waren het bewijs dat ik geen spijt moest hebben van mijn beslissing.
Het volledige programma van de twee dagen vinden jullie hier terug: http://politieschool.plot.be/content.php?hmID=18 Heel wat mooie verhalen en presentaties, heel wat enthousiaste mensen! Tijdens mijn presentatie heb ik gedaan waar ik goed in ben: praten… Raf Stevens leerde me onlangs dat verhalen vertellen belangrijk is… maar je moet ze leren en durven vertellen. En toen Jacky mij om een bijdrage vroeg, was dat het enige wat ik kon bedenken: ik ga mijn verhaal vertellen. Al had ik tot het einde van mijn presentatie mijn twijfels over het feit of dit verhaal wel iemand zou interesseren…

Mijn verhaal start bij dino’s. Laat één ding duidelijk zijn..; de enige dino’s waar ik van hou, zijn de dino’s die je kan eten… namelijk de koeken!

Dino’s planten zichzelf voort en dan krijg je de jonge dino … de Yoshi! Het is dus NIETS leeftijdsgebonden, voor mij gaat het om mentaliteit en een levenswijze. De dino’s en Yoshi’s zijn niet die mensen die de nieuwe media of andere innovatieve elementen niet kunnen gebruiken… het zijn wel de mensen die anti zijn, gewoon omdat deze media niet passen binnen oude structuren en procedures. Het zijn mensen die anti verandering zijn… en bovendien vaak blijven verkondigen dat ze zeker willen veranderen 🙂 .

En zo deed ik mijn verhaal… Ik ging van de dino’s naar de hipste ambtenaar, tot aan de wensen van de burger om zo te eindigen bij #club35 (waarover in een vorige blog meer). En toen kwam dat spontaan applaus… het deed verdorie deugd! Ik kreeg een enorme energieboost en ik denk dat niemand van de aanwezigen zich bewust was van wat dit voor mij betekende.

1 ding wil ik nog kwijt. Uit mijn masterproef bleek dat social media iets aan het imago kunnen doen. En hell yeah! Ik leerde Steven en Pieter als eerste flikken kennen en toen dacht ik: hmmm best fijn die mannen… moeten unieke exemplaren zijn. Toen kwam ik Peter tegen.. en dan het belgische Voorzitterschap 🙂 Ik ga Thibault en Sven nooit vergeten. En na vandaag weet ik 1 ding heel zeker: de politie, het zijn ook maar mensen die hun job op de best mogeljke manier proberen uit te oefenen en die hun best doen om er voor de burger te zijn. Maar bovenal, het zijn fijne én grappige mensen! Volgens mij is humor een selectiecriteria bij de poliie. Ze hebben humor die mannen en vrouwen bij de flikken, een humor die ik wel kan smaken, waarvoor dank!

Ik kan hen maar 1 ding vragen, doe wat wij als ambtenaar nu moeten doen: blijf naar buiten komen met die positieve verhalen. Negatieve zijn er ook, maar laat die jullie niet klein maken, jullie moeten fier zijn op wie jullie zijn en op jullie job! Ik hoop velen van jullie nog vaak tegen te komen… liefst wel op een evenement én in uniform ;o).. en niet voor één of andere bon ;o)

Hier mag het niet stoppen! Laat die dino’s en yoshi’s maar een samensmelten met de apen van Jef Staes, met de inspiratie van De Flik Steven, met het nieuwe werken van de overheid door Frank Van Massenhove, met de conversationstarters van Steven Van Belleghem en het nieuwe normaal van Peter Hinssen… Ik hoop dat bij deze #shashasha12 mag opgestart worden, i’m waiting for you guys to make this true… let’s take the battle #believers en #nonbelievers

Meer info over mijn Dino en Yoshi’s verhaal, over social media en de overheid? Ik kom het jullie graag vertellen, invite me! 🙂

Meer info over Club35? laat even je mailadres achter!





Blijven geloven in verandering…

27 11 2011

Change… het is mijn favorietje woordje van de laatste maanden.  Sinds ik enkele maanden geleden met glans mijn master haalde aan de VUB (zie vorige post) word ik regelmatig gecontacteerd door personen die me vragen of ik over deze resultaten een lezing wil komen geven.  In het begin voelde ik me wat onwenning, maar ondertussen heb ik er mijn persoonlijk doel van gemaakt om mijn boodschap te verspreiden. De overheidsdiensten zijn toe aan verandering en die vraag hoor je meer en meer bij de ambtenaren op de werkvloer. Heel wat jongeren komen bij de overheid terecht, krijgen veel verantwoordelijkheid, werken aan verschillende nieuwe projecten enzovoort, maar worden dag in dag uit geconfronteerd met de oude cultuur en het oude imago van de overheid.  Het is allemaal niet meer wat het geweest is. De tijd van de collega’s is lang voorbij… Hoort u mij hier zeggen dat er dan alleen nog maar gemotiveerde hardwerkende ambtenaren  bestaan? Zeker NIET, op verschillende overheidsdiensten lopen ze nog rond, de oude dino’s soms verstopt onder een jonge vest.  Maar de groep ambtenaren, jong en oud, die snakt naar vernieuwing, verbetering, verandering wordt elke dag groter.

Hoewel het zowel jonge als ambtenaren met al wat meer levenservaring (;o)) zijn die roepen op die verandering, bleek er toch een grote noodzaak te zijn om die jonge ambtenaren ook een platform aan te reiken waar ze met elkaar kunnen kennis maken en delen, samenwerken, etc. Hiervoor werd Club35 opgericht.

Club35 is een initiatief van HREPS en is het actieve Belgische netwerk van ambtenaren (<35jaar) uit alle beleidsniveaus die samen ideeën uitwisselen, werken aan hun eigen ontwikkeling en de toekomst van de overheid en het imago van de “ambtenaar” in een positief licht zetten door concrete acties te ondernemen.

Enkele van onze waarden zijn onder meer:

  • open en transparant
  • gemotiveerd en geïnspireerd
  • vernieuwend
  • samenwerken
  • klantgericht
  • betrouwbaar
  • voortdurend verbeteren

We willen het niet alleen bij woorden houden en daarom schreven we een visietekst over ons beeld van de Ambtenaar van de Toekomst. In deze visietekst beschrijven wij, ambtenaren, hoe wij geloven dat de ambtenaar en de overheidsdiensten er in de toekomst moeten uitzien en hoe ze moeten werken. Deze visietekst werd ondertussen ook al toegelicht aan enkel leidende ambtenaren en we hopen zo beetje bij beetje de brug te slaan naar verandering…

Een ander concreet resultaat van onze Club35 is ons ShaShaSha event op 8 december.

Sha Sha Sha even met ons mee: http://www.peoplesphere.be/hreps/nl/event/08122011.html

Maak je geen zorgen, het is geen danswedstrijd! Maar samen met de denktank HREPS organiseren wij dit evenement om ideeën te delen, neuronen te stimuleren en de toekomst van de publieke sector te verbeelden met co-creatie en innovatie als rode draad. Samen met de deelnemers willen wij de publieke sector van morgen uittekenen.  Welke diensten voor de burger? Onder welke vorm? Wat betekent de theorie van de vier “co’s” voor de Belgische overheidsdiensten? Wat zouden Steve Jobs of Richard Branson doen mochten ze aan het hoofd van een publiek instituut staat? Dat hoor je allemaal op ShaShaSha: Shaking (minds), Sharing (ideas), Shaping (future)

Ik hoop jullie daar allemaal te zien?

Yours sincerely,

IAMbtenaar&Proud2Be

Ben je ambtenaar, <35, wil je ideeën uitwisselen,werken aan de  ontwikkeling en het imago van de “ambtenaar” & de toekomst van overheid?join us! www.yammer.com/club35

Op zoek naar een spreker of iemand die uw evenement wilt presenteren? Contacteer mij  via sara-jane.deputter@hotmail.com





Masterproef: ambtenaar 2.0 – een kwalitatief onderzoek naar de rol van web 2.0 voor de overheid

6 09 2011

Het is even stil geweest op mijn blog, maar ik had er wel een zeer goede reden voor: my masterpiece aan de vub, de masterproef!

Een korte samenvatting geef ik hier, het volledige werk kun je downloaden via http://www.paywithatweet.com/pay/?id=d69ae5390ce8699ecc73e613c710af95 of via de bottom aan de rechterzijde. Heb je geen twitter en/of Facebook account? Laat even je gegevens achter en ik stuur je de PDF!

Veel leesplezier!
                 

De sociale netwerksites kennen een groot succes in de samenleving. Dat bleek recent nog toen Mashable News bekend maakte dat er twee weken na de lancering van Google+ reeds meer dan 18 miljoen accounts werden aangemaakt. De consumenten van vandaag zijn niet meer de consumenten die ze ooit geweest zijn. Ze willen actief mee creëren en meer dan ooit willen ze dat er naar hen geluisterd wordt. Heel wat marketeers hebben dat begrepen en hebben de sociale netwerksites volledig omarmd en ingezet in hun communicatiemix. Ze kunnen niet anders want de machten zijn gewijzigd. Waar vroeger de grootste macht over de inhoud bij het bedrijf zelf lag, is die macht nu verschoven naar de consumenten.

Maar wat betekenen de begrippen web2.0, sociale media en overheidscommunicatie? En misschien nog belangrijker wat betekenen deze begrippen voor de overheid? Heel wat initiatieven worden her en der genomen, maar het lijkt erop dat de meeste overheidsdiensten toch nog wat op zoek zijn naar de invulling van die sociale media.

In dit onderzoek werd nagegaan welke betekenis sociale netwerksites kunnen hebben voor de overheid. Enerzijds werd gekeken naar de perceptie van de burger op sociale media en overheidscommunicatie, anderzijds werd nagegaan of het gebruik van sociale netwerksites door de overheid gevolgen heeft voor haar relatie met de burger.

Via een literatuurstudie wordt een overzicht gegeven van de verschillende aspecten waarmee rekening gehouden moet worden wanneer je hebt het over overheidscommunicatie en sociale media. Aan de hand van een kwalitatief onderzoek wordt vervolgens gepeild hoe de Y-generatie het percipieert indien de overheid sociale netwerksites zou inschakelen voor haar communicatie. De Y-generatie wordt in dit onderzoek gedefinieerd als zijnde leeftijdsgroep geboren tussen 1973 en 2003. Het onderzoek werd afgenomen aan de hand van 26 diepte-interviews waarin de respondenten hun visie gaven over overheidscommunicatie, sociale netwerksites, overheid 2.0 en de impact van een overheid 2.0 op burger, overheid en de relatie tussen beiden.

Het onderzoek biedt onder meer verschillende interessante inzichten over hoe de Y-generatie staat ten opzichte van de overheidsdiensten in het algemeen. Deze perceptie is ondanks de cliché beelden die er rond ontstaan vrij positief. Ze benadrukken dat er extra aandacht mag besteed worden aan het werk van de verschillende overheidsdiensten die ten tijde van crisis de boel draaiende houden. Jongeren zien zich als een zéér belangrijke doelgroep wanneer het op overheidscommunicatie aankomt. Ze  stellen dat het slechte imago van de overheid nog niet vastgeroest zit bij hen en dat de overheid alles in het werk zou moeten stellen om deze generatie te laten zien dat een overheid innovatief, transparant, dynamisch,… uit de hoek kan komen.  Daarenboven zijn zij het toekomstige publiek van de overheid. De Y-generatie heeft nog een hele levenscyclus voor zich liggen, waar alle diensten van de overheid van pas kunnen komen.

De Y-generatie is opgegroeid met het begrip van sociale media en ze kan zich geen leven meer voorstellen zonder sociale netwerksites. Het feit dat meer en meer bedrijven sociale netwerksites gaan inschakelen, vindt ze positief al moeten bedrijven wel opletten dat het niet teveel om publiciteit mag draaien. Dit geldt eveneens voor de overheid.  De overheid kan via de sociale media vooral een gezicht krijgen waardoor de contacten nog beter kunnen verlopen. Het is belangrijk voor de Y-generatie dat ze niet enkel in contact komt te staan met de organisatie, maar ook met de ambtenaren achter de schermen. Ze is ervan overtuigd dat hier heel wat mensen met passie en ambitie zitten, een type ambtenaar dat de overheid een heel ander beeld kan geven, dan het beeld van de grijze muis achter zijn computerscherm.

De vraag is niet of de overheid sociale netwerksites moet gebruiken in haar communicatie, maar wel wanneer ze dit gaan doen. Voor de Y-generatie is het duidelijk, ze moeten nu op die kar springen of het is te laat. Ze moeten dit niet doen om mee te gaan met de hype, maar wel omdat interactie met de burger belangrijk is. Sociale media bieden daar een uitstekend platform voor en bovendien bieden ze de overheid de kans om beter te weten waar de burger mee bezig is en waar de burger van wakker ligt.

Het gebruik van sociale netwerksites door de overheid heeft gevolgen voor de overheid, de burger en de relatie tussen beiden. Zo zal de overheid haar werkstructuur moeten herbekijken. Er moeten personen worden aangesteld die de tijd, het budget en het vertrouwen krijgen om met sociale media bezig te zijn. Bovendien is het belangrijk dat de integratie van sociale media gedragen wordt door de hele organisatie, dit kan een mentaliteitsshift met zich meebrengen. De overheid moet er voor openstaan en moet willen luisteren naar wat de burger haar te vertellen heeft. Enkel op deze manier kunnen sociale netwerksites hun nut bewijzen. De burger gaat op een andere manier met de overheid omgaan. Informatie wordt hem niet enkel meer van bovenuit toegegooid, maar hij gaat in interactie kunnen treden met de overheid.

Dit zal een impact hebben op het imago van de overheid. De overheid kan tonen dat ze wel dynamisch en innovatief zijn en dat ze niet meer de grote Uncle Sam is die staat te zwaaien met het vingertje.  De samenleving is veranderd en het is nu aan de overheid om te beslissen of zij mee wilt veranderen. Hoe het imago van de overheid verandert zal afhangen van de manier waarop de overheid met de sociale netwerksites omgaat. Als dit niet op een doordachte manier gebeurt, met de nodige aandacht voor elementen die in dit document worden aangehaald, dan kan het imago van de overheid zelfs verslechteren en dan wordt de kloof tussen overheid en generatie Y enkel groter.