Social media… a new way of working… a new way of living…

2 06 2011

Op 26 mei organiseerde de FOD Sociale Zekerheid een nieuwe Twitterdag. Wegens een drukke agenda had ik de twee vorige sessies al moeten missen, dus besloot ik mij in te schrijven voor de FR sessie. Ik had al veel over de nieuwe aanpak van deze FOD gehoord, ik volgde Frank Van Massenhove al een tijdje  en het werd dus dringend tijd om de proef eens op de som te nemen. Ging het er bij hen nu echt zo anders aan toe? Een nieuwe wereld ging voor me open…

Telewerken, werken met vaste tartgets, don’t work love, geen vast bureau,… termen die je misschien niet vlug op een overheidsdienst kleeft en toch zijn het net deze woorden die de FOD Sociale Zekerheid omschrijven. Ik was aangenaam verrast toen ik in de gebouwen van de FOD sociale zekerheid rondliep. Het gaf me moed… moed om te blijven geloven dat verandering mogelijk is! Ik ben ervan overtuigd dat dit tijd zal nodig hebben. Een mentaliteitsverandering komt er immers niet van vandaag of morgen, maar niets is onmogelijk.. dat was voor mij nu wel duidelijk. En zelf als hipste ambtenaar… hoedje af!

Check out de video en mijn interview: http://socialsecurity.fgov.be/fr/over-de-fod/organisatie/twitterdagen/260511.htm

Advertenties




Innovatie: de brug naar 2020, ook voor de overheid…

27 05 2011

Strategic Seminars, de organisatie was mij geheel ongekend, maar toen ik de titel van deze conferentie zag staan, was mijn nieuwsgierigheid onmiddellijk geprikkeld. De conferentie zou geopend worden door Frank Van Massenhove, de goeroe voor heel wat ambtenaars 2.0 en een verdediger van “the new way of working”. Don’t work, love of “freedom + responsibility = performance
+ happiness” het zijn maar enkele van de spirituele termen die hij samen met zijn web2.0 ambtenaren vrolijk in het rondstrooit. Ik ben alvast nog niet veel non-believers in Frank tegengekomen, dus dit moest alvast een mooi begin worden van een fijne dag. Hij werd opgevolgd door enkele sprekers die het hoofdzakelijk over de “cloud” en privacy hadden.

Wegens andere voorbereidingen, moest ik de voormiddag jammer genoeg aan mij voorbij laten gaan. Maar rond kwart na 12 verliet ik toch vol enthousiasme de gebouwen van de FOD Economie naar #inno2020. De tweets hadden al kunnen voorspellen van wat ging komen. Ik werd van de Twitterberichten niet echt warm of koud. Hier en daar wat enthousiasme, maar ik merkte toch al gauw
dat de deelnemer vooral het “innovatieve” aspect van heel dit gebeuren gemist hadden. Maar… misschien was dit wel de verrassing voor de namiddag?

Toen ik rond half 1 toekwam kreeg ik verrassing één voorgeschoteld. Ik dacht nog wel een hapje mee te kunnen eten met enkelen van mijn Tweeps… Zo verkeerd gedacht. Mmm dat hapje werden dan maar enkele Delacre koekjes, maar goed, het was beter dan niets en ik zal maar denken, goed voor de lijn. Bovendien kwam ik wel heel wat bekend (virtueel) volk tegen. Dus ik had
zeker geen spijt dat ik mij zo vlug gehaast had. Vol verwachting trok ik naar lezing één…

Adobe zou ons die namiddag presenteren hoe het gebruik van mobiele applicaties en social media de communicatie tussen overheid en burgers kan verbeteren. Je leest het goed, dit thema sloot perfect aan bij mijn thesis… of ja… zou dat moeten gedaan hebben. Groot was mijn ontgoocheling toen het op deze “innovatieve” dag ineens over Content Management System ging. Dit konden ze niet menen?  Na een halfuur presentatie en heel wat gegrom rondom mij, had ik het gehad… Mijn eerste
misnoegde Tweet ging de wereld in. En ik was niet de enige. De ene na de andere frustrerende tweet volgende zich op.  Toen het ook enkele malen fout liep met de presentatie, was het hek helemaal van de dam… Eén ding was duidelijk: het aanwezige publiek had een duidelijke stem.

De stem werd door de organisatie gehoord. De spreker werd van het podium geroepen en gedaan was de presentatie. Korte excuses van Strategic Seminars en de koffiepauze begon een halfuurtje vroeger.

Straffe case hier wel. Een 20-tal Twitteraars lieten hun stem horen en 2 sprekers moesten wat verbaasd het podium verlaten toen de organisator met het schaamrood op zijn wangen de situatie recht probeerde te trekken. Eén ding mag gezegd: respect voor de organisatie om deze beslissing te nemen. Ook het daaropvolgende debat over “Welke mogelijkheden bieden sociale
media aan de overheid” verliep zéér vlot, dankzij een goede interventie van de moderator, die nu begrepen had wat het publiek wou. Mooi rechtgezet, mooie vorm van de macht van de media.

Toch enkele nuances.

Eerst en vooral, respect voor die twee sprekers. In tegenstelling tot wat mag gedacht worden Christophe Rooms en Marc Meewis van AdobeSystems zijn zeker geen slechte sprekers, in tegendeel. De inhoud van de presentatie paste hier echter gewoon niet bij het
publiek. Een overgroot deel ambtenaren en ambtenaren die al een tijdje mee draaien in het web2.0 verhaal. Het was een pijnlijke confrontatie, waar ik als ambtenaar even het gevoel had of Adobe dacht dat wij helemaal nog niet mee waren. Is dit nu de fout van de spreker? Als organisator van evenementen, zou ik durven zeggen van niet. Alles hangt af van een goede briefing en van het
doornemen van de PowerPoint op voorhand om dit soort problemen te vermijden. Al kan dit de beste overkomen. Maar vroeger werd er dan zacht gemompeld in de zalen, nu wordt de frustratie gewoon de wereld in gestuurd. Dit wordt een uitdaging voor heel wat organisatoren, ook ik heb dat begrepen.

Respect voor de organisatie voor de tussenkomst, maar dit kon wel wat subtieler. Hadden die sprekers nu gewoon een klein briefje gekregen waar op stond dat ze binnen 10 min moesten afronden en een korte uitleg waarom, of had de organisator teken gedaan vanuit de zaal om af te ronden, was de situatie heel wat minder pijnlijk geweest. Want ja… die 20 Twitteraars, die hadden geweten wat er aan de hand was, maar die 80 anderen hadden wellicht niet kunnen volgen.

Hier wordt nog maar eens het belang aangetoond van het kiezen van een juiste titel van zowel de conferentie als de presentatie.  Je wekt een aantal verwachtingen en als die dan niet worden ingevuld… krijg je de Adobecase.

En om af te sluiten: als je het wilt hebben over innovatie, over de toekomst van de overheid, etc. zorg dan vooral dat je zelf mee bent. Geef de hashtag op voorhand en vooral maak ze bekend. Probeer ook wat innovatieve middelen te gebruiken. Zo was mijn verbazing groot dat er geen tweetwall aanwezig was. Dit had deze pijnlijke situatie kunnen vermijden…  Want ik ben er zeker van dat als de twee heren van Adobe de eerste reacties hadden gezien, ze onmiddellijk hun presentatie hadden aangepast, om het publiek toch naar hun hand te zetten.

Al bij al, zeker positief over mijn dag. AdobeSystems en Strategic Seminars hebben hier samen met de aanwezige deelnemers een stukje geschiedenis geschreven. Ik ben er zeker van dat hier nog veel over gepraat zal worden. Als er nog iemand in de zaal zijn twijfels had over de impact van de sociale media, dan denk ik dat die twijfels nu als sneeuw voor de zon verdwenen zijn…





hipste ambtenaar van de 21ste eeuw

14 04 2011

Een titel die ik met de nodige trots zal dragen, de rest van mijn carrière!

Het was even verschieten toen ik een telefoontje kreeg van Peeters en Pichal die me vertelden dat ik werd uitgekozen tot vrouwelijke hipste ambtenaar. Maandagochtend werd ik in de studio verwacht en kon ik me vrij maken? euh.. euh, ja zeker? Geen idee van wat ik daar moest gaan doen, besliste ik om ’s ochtends vroeg uit de Ardennen te vertrekken naar de VRTtoren.  Als hippe ambtenaar moest ik toch laten zien dat ik efficiënt was, en een weekje Ardennen zou me dus niet tegenhouden om in de studie te verschijnen.

En zo gebeurde het, live in de studios van Peeters en Pichal, het bracht de nodige zenuwen met zich mee, maar blijkbaar bracht ik het er toch niet al te slecht van af… Luister zelf:  

Het was een fijne ervaring en ja… ik zou het wel opnieuw moeten doen. Misschien moet ik stilaan toch een carrière als woordvoerster opteren? ach we kunnen maar blijven dromen :). Op de titel blijf ik alvast fier. Als ze me nu vragen wat ik doe, zal mijn antwoord niet meer zijn: bediende in de openbare sector, maar wel: hipste ambtenaar van de 21ste eeuw, en u? Ik vecht al een tijdje tegen dat typische beeld van de collega’s, omdat ik weet dat er zoveel zijn die niet aan dit beeld beantwoorden en dat er zeker een evolutie merkbaar is bij de overheid. Ik heb de titel dan wel gekregen, maar eigenlijk wil ik deze titel opdragen aan al diegenen die het beeld van de saaie, luie en trage ambtenaar willen veranderen en elke dag hard werken om dit tegen te spreken. Maar de overheid blijft een log en administratief systeem dat we dus niet van vandaag op morgen kunnen veranderen, maar Change? Yes we can! Ik krijg dan wel geen dertiende maand, geen maaltijdchecks, geen ipad en geen gigantisch salaris maar ik hou wel van mijn job en de fantastische collega’s… is dat geen rijkdom op zich?

Aan mijn chef en Minister: die Ipad is natuurlijk wel altijd welkom!





Een heerlijke twunch op het dakterras van Q

3 03 2011

Gisteren was ik aanwezig op het dakterras van Minister Van Quickenborne. Een twunch is een Vlaams/Belgisch/ Antwerps?! iniatief dat binnenkort zo’n goede drie jaar oud is. Toch was het mijn allereerste deelname en ik heb het gevoel dat er nog wel zullen volgen. Een twunch is een een lunch die georganiseerd wordt door en voor Twitteraars en deze keer was gastheer van dienst de Twitterminister Q.

Vooral het thema was was bijzonder interessant: overheid en sociale media. Er werd gekeken naar de toekomst van de overheid en wat we konden leren van web2.0. Opengov is de toekomst en die toekomst ligt misschien wel heel dichtbij? Aangezien mijn thesis meer gericht is naar sociale media, bracht het mij niet veel extra inhoud bij voor de thesis, maar ik kon wel wat nieuwe contacten leggen die me verder kunnen helpen bij mijn onderzoek. ❤ networking!

Belangrijkste positieve punten waren de positieve commentaren van medetwitteraars en van de pers. Velen waren verbaasd dat de overheid toch bezig is met open data, cloudcomputing, web2.0 etc. Inderdaad, we spelen niet allemaal een hoofdrol bij “de collega’s” of “het eiland”. Er is ook een massa aanwezig die klaar is om de cultuur binnen de overheid te wijzigen en ik heb toch het gevoel dat die groep stilaan groter wordt, great! There’s a future!

Deze twunch was voor mij alvast een zeer fijne ervaring, gaat er iemand mee naar de volgende?





sociale media en de overheid

13 02 2011

Na een bachelorpaper over LinkedIn en privacy, staan sinds enkele maanden de termen sociale media en de overheid centraal in mijn leven. Er bestaat duidelijk ook zo iets als ‘masterproefmisvorming’. Overal waar ik kom lijken de termen: web2.0, social media, crowdsourcing, open government,… mij werkelijk te achtervolgen.

Nog even doorbijten.. 20 mei is de deadline, en die datum komt gevaarlijk dichterbij… spannend!

Heb je zelf interessante vragen over het onderwerp: sociale media en de overheid? Laat ze zeker weten, misschien neem ik ze wel op in mijn onderzoek.

Intussentijd: branden die kaarsen!





I’ve been in heaven…

29 12 2010

De voorbije maanden waren hectisch.. en dat is eigenlijk nog een understatement.  Zes maanden lang intensief gewerkt voor het Belgische Europese Voorzitterschap, het was eens wat anders. De voorbereidingen waren gestart in mei, maar the race to hell ging echt van start op 1 juli. Race to hell or trip to heaven? Ik ben er nog altijd niet goed uit. Het was zwaar, vele uren, weinig nachtrust, weinig sociaal leven,… zelf mijn thesis is er voor moeten wijken, maar langs de andere kant leerde ik een hele hoop nieuwe mensen kennen, mocht ik twee informele raden organiseren met een dertigtal europese ministers, dineren met Peter Goossens, een korps van 350 politieagenten ter mijn beschikking hebben… geef toe, je maakt het niet elke dag mee. En hoe blij ik nu ook ben, ik weet gewoon dat ik  het Voorzitterschap nog zal missen.
Elk evenement had iets bijzonders, maar de organisatie van de informele raad interne markt zal me nog het meest van al bijblijven.  Niet alleen omdat ik mijn cursus crisismanagement hier volop heb kunnen toepassen, maar vooral door de bijzondere sfeer die deze raad met zich meebracht. De zoektocht naar een locatie begon al in december 2009. Chatelet Robinson, Brouwerij Wiels, AADock’s, Brussels Event Brewery,… ze zijn allemaal de reveu gepasseerd. Niet eenvoudig om een locatie te zoeken, zonder dat je echt weet wat het concept van het evenement is en je maar beperkte informatie hebt over de inhoud. Enige criteria: het moet de stijl van Minister Q weergeven… hmmm, ok dan…  Wiels leek de beste optie: industrialistisch, knipoog naar de Belgische geschiedenis, innoverend en vrij grote ruimtes die we naar eigen keuze konden indelen, ideaal! Onderweg naar kantoor kwamen we dan toch nog een andere locatie tegen: AREA42  een nieuwe zaal en het had wel iets bijzonders. Architect Michel Polak kon hier zijn creativiteit kwijt en dat was te zien aan de opdeling van de zalen… het was een kanshebber, maar misschien te klein? Ik ben vergeten te vermelden dat Murphy toch wel de hoofdrol speelde in dit evenement. Zo kregen we plots een telefoontje dat Wiels geen optie meer bleek te zijn en heeft het lot dus eigenlijk gekozen.. AREA42 zou twee dagen het hoofdkwartier vormen… in werkelijkheid werd het vier dagen.

Het concept werd uiteindelijk in samenwerking met ConradConsulting NV vastgelegd. Tetris zou centraal staan: innovatie, alle puzzelstukjes vallen in elkaar,… het EUPatent, de minister ging ervoor en hopelijk kregen we met deze informele raad al een klein beetje beweging in een dossier dat al 40 jaar muurvast zat. Koen Vanhove van Conrad stond me bij en was gedurende een dikke maand mijn rechterhand of mijn schouder, het is maar hoe je het bekijkt! Gelukkig had ik nog zo’n troef achter de hand: Joachim Nijs, een stagiair zoals ze er niet veel meer maken! Ik had twee witte konijen, gelukkig maar! Alles wat je maar kan denken dat mis kan gaan, ging ook mis.  Twee weken voor het event kreeg ik de oproep van de veiligheidsdiensten voor een coördinatievergadering. We hadden er al vijf achter de rug, dus één meer of minder, daar kwam het nu ook niet op aan. Tot ik op de locatie toekwam en tien politieagenten zag. Hier moests iets mis zijn… “Juffrouw, u heeft geen hotel”. Dit was een wel zéér slechte mop dacht ik, tuurlijk had ik een hotel, op nog geen kilometer van de zaal (Hotel Bloom) Een prachtig hotel trouwens, zeker meer als drie sterren waard. Een heerlijke bloemengeur verwelkomt je, maar het zijn vooral de kamers die je achterover doen vallen. Goede smaak en design staan hier centraal. Het concept zat trouwens ideaal in elkaar: industriële zaal, designhotel en als Minister Van Quickenborne and his colleaguesvervoersmiddel een oude tram… laat de innovatie maar spreken!  Wat komt deze man mij nu zeggen dat ik geen hotel heb?  Diep van binnen heb ik tijdens heel het gesprek geloofd dat die 10 kepietjes plots in de lucht zouden vliegen en iemand heel hard zou roepen “this is Candid camera!”  Maar dat kwam nooit. Een groep extreem linkse jongeren besloot zich te vestigen vlak voor Hotel Bloom en ik kon op zoek naar een nieuw hotel… géweldig, ik had nog 10 dagen om een slaapplek te vinden voor zo’n 150 personen. Kalm blijven is dan vooral de boodschap en jawel, nog geen twee dagen later werd ik gered dankzij Dolce La hulpe en Chateau du Lac. Maar aan mijn lijdensweg kwam nog geen einde. Eén dag voor het evenement wordt een 24uursstaking aangekondigd bij de luchthaven.  Delegatieleden in paniek belden ons op, mijn gsm begon zo stilaan tilt te slaan, dank aan Joachim – onze super stagiair – en Caroline – de fantastische coördinatrice van de verbindingsofficiers -, om samen met mij het hoofd boven water te houden! Crisis en Murphy hadden nu toch wel genoeg toegeslaan? En toen het telefoontje van Spanje: “hallo, onze minister komt vroeger toe… het is te zeggen, morgenvroeg om 10u en hij heeft dus een extra overnachting nodig” Grmbl… mijn eerste hotelcrisis was net opgelost, of de volgende kon beginnen… minder als 24uur om een hotel te vinden, ok, here we go again! De oplossing lag gelukkig vlak bij de deur: Aloft , een nieuw hotel in Brussel had nog wel een plaatsje vrij. Murphy, try again! Die gedachte had ik beter achterwege gelaten: de ingehuurde bussen mochten niet geëscorteerd de baan op, de auto van Commissaris Barnier viel voor de deur in panne en in spoed kon nog een nieuwe wagen gezocht worden voor Minister Q die zijn eigen wagen afstond aan de commissaris. Maar dan komt het MobilityTeam to the rescue! Mijn twee helden Commandant Michel Collard en Adjudant Kurt Demets zorgden ervoor dat mijn mobiliteitsproblemen in minder dan 5 min waren opgelost. Van efficiëntie gesproken! 

En zo kwam een einde aan een fantastiche organisatie! Heel wat Murphy’s, maar ook heel wat mooie momenten: geëscorteerd worden tot aan het hotel, samenwerken met Peter Goossens en BelgoCatering (special thanks to: Sophie Kint en Sakura Koch, twee supermadammen die je event net dat tikkeltje extra geven!), veel feliciaties, afterdrink met de mensen van de veiligheid, heel wat nieuwe contacten,….  Jawel, ik ging met een grote glimlach op mijn snoetje mijn bedje in… en lekker rebels als ik ben, trakteerde ik mijzelf op een overnachting bij Hotel Bloom, trouwens een echte aanrader als je van bloemetjes, lekker eten en design houdt.

Het was mooi, maar aan alle mooie liedjes komt een eind. Een happy ending, want er kwam beweging in het dossier van EUoctrooi en het Belgische Voorzitterschap kreeg heel wat felicitaties. En ik? Ik kijk vanaf nu met een nostaligisch gevoel naar Blokken… Le grand chef