De vage grens tussen de valkuil en de springplank

22 04 2016

Vandaag verscheen het opiniestuk van Elke Wambacq in de Tijd. Even later werd het ook opgepikt door Het Laatste Nieuws en de Standaard. Het verhaal van de 10 kleine negertjes,… een verhaal over overheidsstrijders, een strijd naar een efficiënter beleid en bestuur, een strijd naar een innovatieve overheid en nieuwe overheid… en strijd naar er staan ten dienste van de burger, het verhaal van de dinobusters, het verhaal van Club35, ons verhaal, mijn verhaal….

Elke heeft precies omschreven hoe we het hebben meegemaakt. En hoewel je het van dichtbij hebt beleefd komen de woorden, zwart op wit, plots hard aan. Elke’s verhaal lezen bracht heel wat stil, misschien wel diep weggestoken, verdriet naar boven. Verdriet… en ontgoocheling. Ontgoocheling omdat je mooie dromen hebt moeten loslaten.

Vooral de passage  “De ene ambtenaar wordt plots bij het huisvuil gezet en in de structuur overbodig gemaakt. De andere krijgt een gesprek onder vier ogen met de mededeling dat het gedaan moet zijn met de rebel uit te hangen.” bracht heel wat emoties naar boven. Want rebels… dat waren we. Maar niet omdat we rebels wilden zijn..wel omdat we geloofden in het verhaal dat we wilden vertellen. 

Toen ik in 2011 de titel kreeg van “hipste ambtenaar van de 21e eeuw” was dat tegelijk een zegen en een vloek. Het was een springplank, want het heeft voor mij vele deuren geopend. Het zorgde ervoor dat ik een platform kreeg om mijn verhaal te brengen, het zorgde ervoor dat ik op korte tijd heel wat mensen leerde kennen die hetzelfde verhaal wilde brengen, het zorgde ervoor dat er wat meer naar mijn verhaal geluisterd werd, het zorgde ervoor dat ik heel wat nieuwe vrienden leerde kennen die dezelfde passie deelden. Tegelijkertijd was het een valkuil. Mensen die me vertelden dat “hip” zijn nog niet betekende dat ik ook al maar iets bewezen had in mijn carrière, mensen die met vooroordelen – zonder mij te kennen- dossiers die van mijn hand kwamen blokkeerden, mensen die me zagen als de vijand zonder eigenlijk goed te weten waarom en mensen die me koudweg vertelden: “Let maar op, want hoge bomen vangen veel wind”.

Bij de start  van het realiseren van onze droom zat ook ik in een glazen kooi. Financieel gevangen, emotioneel gebonden en de waarschuwing krijgend: “Weet waar je aan begint meisje.” Pijnlijk om toen de beslissing te nemen dat je sommige dingen maar beter loslaat. Blij dat mijn 2 partners in crime toen wel hebben doorgezet ;).

En dan toch dat dubbele gevoel bij het artikel. Neen, we mogen de strijd niet opgeven. En neen, we hebben die strijd ook niet opgegeven. Maar we zijn ons op een ander manier gaan wapenen. We moeten ook eerlijk durven toegeven dat onze wereld waarin we vertoefden nog niet klaar was voor ons verhaal. We dachten dat het dinotijdperk ten einde was, maar eigenlijk zaten we er volop in. Dat besef kwam pas later.

En toch is het allemaal niet voor niets geweest. We hebben een aantal mooie dingen kunnen realiseren. We hebben mensen doen reflecteren. We hebben mensen doen praten.  En dat zie ik nu ook als ik alle reacties lees op Elke’s moedig opiniestuk. Plots maken we mensen wakker. Plots staan er nog een aantal moedige strijders terug recht. En dan weet je…de strijd is nog niet gestreden.

En terwijl ik dit schrijf, besef ik dat het fout is om te spreken over een strijd. Het is eerder een… vereffenen van het pad. Het is eerder een zoektocht naar de brug die ons met elkaar gaat verbinden. De vraag is niet meer of het moet gebeuren en hoe? Maar de enige vraag die nog is rest is… wanneer.

En hoewel de titel  “hipste ambtenaar” de afgelopen jaren soms een springplank was, maar vaak ook een vloek… blijf ik vandaag met trots zeggen: ik ben de hipste ambtenaar van de 21ste eeuw. Ik ga met plezier werken, ik ben een fiere conversationmanager van een overheidsdienst in volle verandering. Ik ben een ambassadeur, niet alleen voor de FOD Financiën, niet alleen voor de FOD Economie (die ik nog steeds in mijn hart draag), maar van heel de Federale Overheid. Ik blijf een fiere ambtenaar. Ik blijf samen met zoveel anderen geloven in een overheid die efficiënter kan werken, ik blijf geloven in een overheid die over de muren heen denkt, ik blijf geloven in een overheid die de innovatieve weg op gaat…  Ik blijf geloven in het feit dat wij er zijn “ten dienste van”.  En… Ik ben niet niet alleen.

Voor de 10 kleine negertjes, voor de moedige Elke en Nancy die hun nek bleven uitsteken, maar voor al die moedige strijders die elke dag opnieuw met kleine stapjes terrein trachten te winnen… bedankt en een immens groot respect! #IAMbtenaarProud2BE

 

 





Meer Blauw op 2.0 Dino’s en Yoshi’s, alles krijgt een plaats

13 12 2011

Een aantal maanden geleden werd ik daar Jacky Vastmans gecontacteerd die wou weten of ik als “hipste ambtenaar” geen zin had om mee te werken aan een congres over social media en de politie. Twee woordjes, meer was niet nodig: social media! En de afgelopen twee dagen waren het bewijs dat ik geen spijt moest hebben van mijn beslissing.
Het volledige programma van de twee dagen vinden jullie hier terug: http://politieschool.plot.be/content.php?hmID=18 Heel wat mooie verhalen en presentaties, heel wat enthousiaste mensen! Tijdens mijn presentatie heb ik gedaan waar ik goed in ben: praten… Raf Stevens leerde me onlangs dat verhalen vertellen belangrijk is… maar je moet ze leren en durven vertellen. En toen Jacky mij om een bijdrage vroeg, was dat het enige wat ik kon bedenken: ik ga mijn verhaal vertellen. Al had ik tot het einde van mijn presentatie mijn twijfels over het feit of dit verhaal wel iemand zou interesseren…

Mijn verhaal start bij dino’s. Laat één ding duidelijk zijn..; de enige dino’s waar ik van hou, zijn de dino’s die je kan eten… namelijk de koeken!

Dino’s planten zichzelf voort en dan krijg je de jonge dino … de Yoshi! Het is dus NIETS leeftijdsgebonden, voor mij gaat het om mentaliteit en een levenswijze. De dino’s en Yoshi’s zijn niet die mensen die de nieuwe media of andere innovatieve elementen niet kunnen gebruiken… het zijn wel de mensen die anti zijn, gewoon omdat deze media niet passen binnen oude structuren en procedures. Het zijn mensen die anti verandering zijn… en bovendien vaak blijven verkondigen dat ze zeker willen veranderen 🙂 .

En zo deed ik mijn verhaal… Ik ging van de dino’s naar de hipste ambtenaar, tot aan de wensen van de burger om zo te eindigen bij #club35 (waarover in een vorige blog meer). En toen kwam dat spontaan applaus… het deed verdorie deugd! Ik kreeg een enorme energieboost en ik denk dat niemand van de aanwezigen zich bewust was van wat dit voor mij betekende.

1 ding wil ik nog kwijt. Uit mijn masterproef bleek dat social media iets aan het imago kunnen doen. En hell yeah! Ik leerde Steven en Pieter als eerste flikken kennen en toen dacht ik: hmmm best fijn die mannen… moeten unieke exemplaren zijn. Toen kwam ik Peter tegen.. en dan het belgische Voorzitterschap 🙂 Ik ga Thibault en Sven nooit vergeten. En na vandaag weet ik 1 ding heel zeker: de politie, het zijn ook maar mensen die hun job op de best mogeljke manier proberen uit te oefenen en die hun best doen om er voor de burger te zijn. Maar bovenal, het zijn fijne én grappige mensen! Volgens mij is humor een selectiecriteria bij de poliie. Ze hebben humor die mannen en vrouwen bij de flikken, een humor die ik wel kan smaken, waarvoor dank!

Ik kan hen maar 1 ding vragen, doe wat wij als ambtenaar nu moeten doen: blijf naar buiten komen met die positieve verhalen. Negatieve zijn er ook, maar laat die jullie niet klein maken, jullie moeten fier zijn op wie jullie zijn en op jullie job! Ik hoop velen van jullie nog vaak tegen te komen… liefst wel op een evenement én in uniform ;o).. en niet voor één of andere bon ;o)

Hier mag het niet stoppen! Laat die dino’s en yoshi’s maar een samensmelten met de apen van Jef Staes, met de inspiratie van De Flik Steven, met het nieuwe werken van de overheid door Frank Van Massenhove, met de conversationstarters van Steven Van Belleghem en het nieuwe normaal van Peter Hinssen… Ik hoop dat bij deze #shashasha12 mag opgestart worden, i’m waiting for you guys to make this true… let’s take the battle #believers en #nonbelievers

Meer info over mijn Dino en Yoshi’s verhaal, over social media en de overheid? Ik kom het jullie graag vertellen, invite me! 🙂

Meer info over Club35? laat even je mailadres achter!





Mission Possible – Out of office!

4 12 2011

Op 29 november kwamen de federale managers in Oostende bij elkaar om samen te werken rond de inzet van de werking van de federale diensten: beter met minder, samen anders. In kader hiervan organiseerde de FOD P&O  een wedstrijd voor de federale ambtenaren.  Iedereen die ideeën had om de federale overheid efficiënt en duurzaam te doen werken kon een project indienen. Teams of individuele kandidaten  konden een project indienen in één van volgende categoriën:

  • Kwaliteit en efficiëntie van de diensten:
    een idee om de dienstverlening aan de burgers en/of de interne klanten te verbeteren
  • Participatieve innovatie:
    een idee om de federale personeelsleden te betrekken bij de modernisering van de federale overheid en eventueel de gebruikers als interne of externe klanten
  • Optimalisering van de diensten:
    een idee om de organisaties te reorganiseren om ze efficiënter en zuiniger te maken
  • Cultuur en engagement:
    een idee om de flexibiliteit, de betrokkenheid en de samenwerking tussen de federale personeelsleden te ontwikkelen.

Het project dat zou winnen, kreeg een zéér mooie prijs. Dit project wordt ondersteund door alle managers van de federale overheid, waardoor de winnaar er dus zeker van is dat zijn/haar project wordt uitgewerkt.

Ik was onmiddellijk overtuigd van het iniatief, maar kort na de lancering van de wedstrijd werd ik gecontacteerd of ik in de jury wou zetelen..  Ik heb niet lang moeten nadenken. Ik was er zeker van dat er heel wat goede ideeën zouden komen en het leek mij enorm fijne ervaring om heel de wedstrijd eens van de andere kant te mogen zien. Vol enthousiasme ging ik akkoord. De andere juryleden waren:

  • Laurent Ledoux, BNB Paribas Fortis , Philosophy & Management
  • Michel Joannès, Solvay Information Services
  • Ben Smeets, FOD P&O

Tot onze grote verbazing werden er 71 projecten ingediend. Dit was ook voor de jury heel wat meer dan oorspronkelijk gedacht.  Er wachtte de jury nu de moeilijke taak om de 71 projecten terug te brengen naar minstens 5, max 20. Een hele klus, 71 projechtfiches wikken en wegen en knopen doorhakken. Na een marathonmeeting en enkele zware avonden gingen we uiteindelijk naar 16 overblijvende projecten.

Al deze kandidaten kregen van de jury een schriftelijke feedback op hun dossier, waarna ze de kans kregen om hun dossier te vervolledigen. Op 7 november was het dan een zéér belangrijke avond: de 16 kandidaten moesten hun project aan de jury voorleggen die de taak kreeg om de final 5 te selecteren.

Het was een lange, maar zéér boeiende avond. Elk project was de moeite waard om uitgevoerd te worden. Uiteindelijk nam de jury de beslissing om enkele groepen samen te brengen omdat ze zéér sterk aan elkaar gelinkt waren en zo kwamen we uiteindelijk bij de final 5:

  • “Co-pacity”: samenwerking projecten “Special Federal Forces” van Stefanie Billiet en “Bridging the Gap” van Eva Kuijken: “We streven naar een compacte en wendbare federale overheid, waarbij we de competenties en talenten van de interne resources samen meer efficiënt en flexibel inzetten en ook aan alle medewerkers een lifetime employability promoten.”
  • “Grenzeloos klantgericht”: samenwerking projecten “Face Gov Society” van Sofie Lombaert en “Ambtenaren Zonder Grenzen” van Karel Declercq: “Dit project zorgt voor een persoonlijke focus op de klant en het optimaliseren van het potentieel binnen de federale overheid.”
  • “Klare Kijk” van Willem Jan Jacobs: “Transparantie creëren voor de burger door het aanbieden van thematische overheidsinformatie die verwerkt is in een eenvoudig, intuïtief, grafisch element.”
  • “Out of office” van Saartje Vanwambeke: “Anders Samen Werken via de uitbouw van een interfederaal flexiplaces-network in de regio’s.”
  • “Re-lex”: samenwerking projecten “Staatsblad 2.0” van Patrick Theys en “Re-Lex” van Bart Hanssens: “Efficiënt publiceren en hergebruiken van wetteksten.”

Het werk van de jury zat er nu op. De kandidaten kregen nog een final coaching en op 29 november gingen zij samen met ons naar Oostende om de managers van de Federale Overheid te overtuigen van hun project.

En dan zit je daar als jurylid toch met een zekere trots naar die 5 projecten te kijken. Ze hadden hun plek daar zeker allemaal verdiend! Ik denk dat we op het moment van de stemming minstens zo zenuwachtig waren als zijzelf, want ook voor ons zou het een totale verrassing worden en we hadden geen flauw idee hoe de managers zouden stemmen.. Gelukkig voelde iedereen zich, terecht,  die dag een beetje winnaar. Als je met 5 overblijft uit een selectie van 71 dan mag je best wel fier op jezelf zijn :).

 De knoop werd doorgehakt: Out of Office  (interfederaal flexiplacesnetwerk) had de meesten stemmen veroverd!  Proficiat aan Saartje Van Wambeke en Jan Mathu die hun project zeer overtuigd gebracht hebben. De juryprijs ging naar Re-lex van Patrick Theys en Bart Hanssen. Zij kregen van de jury een maquette van de Solar Impulse (http://www.solarimpulse.com/)

Tevreden kandidaten en een tevreden jury. Al is het nu de hoop van iedereen dat dit project ook zo vlug mogelijk zijn weg vindt binnen de federale overheid. Laat ons hopen dat er weer geen excuses gevonden worden waardoor dit project op de lange baan schuift, want dat zou de innovatie alleen maar doden. Bovendien hopen wij als jury dat alle 71 projecten op één of andere manier hun weg kunnen vinden bij de Federale Overheid of bij enkele organisaties, want alle ideeën zijn de moeite waard om even bij stil te staan. Verandering binnen de overheid is een uitdaging.. laat verandering niet langer een last, maar wel een lust zijn!

Voor wie meer informatie wilt: http://www.youtube.com/watch?v=P4oEXj_Ucpw&sns=tw en www.fedweb.belgium.be

Meer over innovatie en de overheid? Join us:

Sha Sha Sha even met ons mee: http://www.peoplesphere.be/hreps/nl/event/08122011.html

IAMbtenaar&Proud2Be

Ben je ambtenaar, <35, wil je ideeën uitwisselen,werken aan de  ontwikkeling en het imago van de “ambtenaar” & de toekomst van overheid?join us! www.yammer.com/club35





Blijven geloven in verandering…

27 11 2011

Change… het is mijn favorietje woordje van de laatste maanden.  Sinds ik enkele maanden geleden met glans mijn master haalde aan de VUB (zie vorige post) word ik regelmatig gecontacteerd door personen die me vragen of ik over deze resultaten een lezing wil komen geven.  In het begin voelde ik me wat onwenning, maar ondertussen heb ik er mijn persoonlijk doel van gemaakt om mijn boodschap te verspreiden. De overheidsdiensten zijn toe aan verandering en die vraag hoor je meer en meer bij de ambtenaren op de werkvloer. Heel wat jongeren komen bij de overheid terecht, krijgen veel verantwoordelijkheid, werken aan verschillende nieuwe projecten enzovoort, maar worden dag in dag uit geconfronteerd met de oude cultuur en het oude imago van de overheid.  Het is allemaal niet meer wat het geweest is. De tijd van de collega’s is lang voorbij… Hoort u mij hier zeggen dat er dan alleen nog maar gemotiveerde hardwerkende ambtenaren  bestaan? Zeker NIET, op verschillende overheidsdiensten lopen ze nog rond, de oude dino’s soms verstopt onder een jonge vest.  Maar de groep ambtenaren, jong en oud, die snakt naar vernieuwing, verbetering, verandering wordt elke dag groter.

Hoewel het zowel jonge als ambtenaren met al wat meer levenservaring (;o)) zijn die roepen op die verandering, bleek er toch een grote noodzaak te zijn om die jonge ambtenaren ook een platform aan te reiken waar ze met elkaar kunnen kennis maken en delen, samenwerken, etc. Hiervoor werd Club35 opgericht.

Club35 is een initiatief van HREPS en is het actieve Belgische netwerk van ambtenaren (<35jaar) uit alle beleidsniveaus die samen ideeën uitwisselen, werken aan hun eigen ontwikkeling en de toekomst van de overheid en het imago van de “ambtenaar” in een positief licht zetten door concrete acties te ondernemen.

Enkele van onze waarden zijn onder meer:

  • open en transparant
  • gemotiveerd en geïnspireerd
  • vernieuwend
  • samenwerken
  • klantgericht
  • betrouwbaar
  • voortdurend verbeteren

We willen het niet alleen bij woorden houden en daarom schreven we een visietekst over ons beeld van de Ambtenaar van de Toekomst. In deze visietekst beschrijven wij, ambtenaren, hoe wij geloven dat de ambtenaar en de overheidsdiensten er in de toekomst moeten uitzien en hoe ze moeten werken. Deze visietekst werd ondertussen ook al toegelicht aan enkel leidende ambtenaren en we hopen zo beetje bij beetje de brug te slaan naar verandering…

Een ander concreet resultaat van onze Club35 is ons ShaShaSha event op 8 december.

Sha Sha Sha even met ons mee: http://www.peoplesphere.be/hreps/nl/event/08122011.html

Maak je geen zorgen, het is geen danswedstrijd! Maar samen met de denktank HREPS organiseren wij dit evenement om ideeën te delen, neuronen te stimuleren en de toekomst van de publieke sector te verbeelden met co-creatie en innovatie als rode draad. Samen met de deelnemers willen wij de publieke sector van morgen uittekenen.  Welke diensten voor de burger? Onder welke vorm? Wat betekent de theorie van de vier “co’s” voor de Belgische overheidsdiensten? Wat zouden Steve Jobs of Richard Branson doen mochten ze aan het hoofd van een publiek instituut staat? Dat hoor je allemaal op ShaShaSha: Shaking (minds), Sharing (ideas), Shaping (future)

Ik hoop jullie daar allemaal te zien?

Yours sincerely,

IAMbtenaar&Proud2Be

Ben je ambtenaar, <35, wil je ideeën uitwisselen,werken aan de  ontwikkeling en het imago van de “ambtenaar” & de toekomst van overheid?join us! www.yammer.com/club35

Op zoek naar een spreker of iemand die uw evenement wilt presenteren? Contacteer mij  via sara-jane.deputter@hotmail.com





Social media… a new way of working… a new way of living…

2 06 2011

Op 26 mei organiseerde de FOD Sociale Zekerheid een nieuwe Twitterdag. Wegens een drukke agenda had ik de twee vorige sessies al moeten missen, dus besloot ik mij in te schrijven voor de FR sessie. Ik had al veel over de nieuwe aanpak van deze FOD gehoord, ik volgde Frank Van Massenhove al een tijdje  en het werd dus dringend tijd om de proef eens op de som te nemen. Ging het er bij hen nu echt zo anders aan toe? Een nieuwe wereld ging voor me open…

Telewerken, werken met vaste tartgets, don’t work love, geen vast bureau,… termen die je misschien niet vlug op een overheidsdienst kleeft en toch zijn het net deze woorden die de FOD Sociale Zekerheid omschrijven. Ik was aangenaam verrast toen ik in de gebouwen van de FOD sociale zekerheid rondliep. Het gaf me moed… moed om te blijven geloven dat verandering mogelijk is! Ik ben ervan overtuigd dat dit tijd zal nodig hebben. Een mentaliteitsverandering komt er immers niet van vandaag of morgen, maar niets is onmogelijk.. dat was voor mij nu wel duidelijk. En zelf als hipste ambtenaar… hoedje af!

Check out de video en mijn interview: http://socialsecurity.fgov.be/fr/over-de-fod/organisatie/twitterdagen/260511.htm





Innovatie: de brug naar 2020, ook voor de overheid…

27 05 2011

Strategic Seminars, de organisatie was mij geheel ongekend, maar toen ik de titel van deze conferentie zag staan, was mijn nieuwsgierigheid onmiddellijk geprikkeld. De conferentie zou geopend worden door Frank Van Massenhove, de goeroe voor heel wat ambtenaars 2.0 en een verdediger van “the new way of working”. Don’t work, love of “freedom + responsibility = performance
+ happiness” het zijn maar enkele van de spirituele termen die hij samen met zijn web2.0 ambtenaren vrolijk in het rondstrooit. Ik ben alvast nog niet veel non-believers in Frank tegengekomen, dus dit moest alvast een mooi begin worden van een fijne dag. Hij werd opgevolgd door enkele sprekers die het hoofdzakelijk over de “cloud” en privacy hadden.

Wegens andere voorbereidingen, moest ik de voormiddag jammer genoeg aan mij voorbij laten gaan. Maar rond kwart na 12 verliet ik toch vol enthousiasme de gebouwen van de FOD Economie naar #inno2020. De tweets hadden al kunnen voorspellen van wat ging komen. Ik werd van de Twitterberichten niet echt warm of koud. Hier en daar wat enthousiasme, maar ik merkte toch al gauw
dat de deelnemer vooral het “innovatieve” aspect van heel dit gebeuren gemist hadden. Maar… misschien was dit wel de verrassing voor de namiddag?

Toen ik rond half 1 toekwam kreeg ik verrassing één voorgeschoteld. Ik dacht nog wel een hapje mee te kunnen eten met enkelen van mijn Tweeps… Zo verkeerd gedacht. Mmm dat hapje werden dan maar enkele Delacre koekjes, maar goed, het was beter dan niets en ik zal maar denken, goed voor de lijn. Bovendien kwam ik wel heel wat bekend (virtueel) volk tegen. Dus ik had
zeker geen spijt dat ik mij zo vlug gehaast had. Vol verwachting trok ik naar lezing één…

Adobe zou ons die namiddag presenteren hoe het gebruik van mobiele applicaties en social media de communicatie tussen overheid en burgers kan verbeteren. Je leest het goed, dit thema sloot perfect aan bij mijn thesis… of ja… zou dat moeten gedaan hebben. Groot was mijn ontgoocheling toen het op deze “innovatieve” dag ineens over Content Management System ging. Dit konden ze niet menen?  Na een halfuur presentatie en heel wat gegrom rondom mij, had ik het gehad… Mijn eerste
misnoegde Tweet ging de wereld in. En ik was niet de enige. De ene na de andere frustrerende tweet volgende zich op.  Toen het ook enkele malen fout liep met de presentatie, was het hek helemaal van de dam… Eén ding was duidelijk: het aanwezige publiek had een duidelijke stem.

De stem werd door de organisatie gehoord. De spreker werd van het podium geroepen en gedaan was de presentatie. Korte excuses van Strategic Seminars en de koffiepauze begon een halfuurtje vroeger.

Straffe case hier wel. Een 20-tal Twitteraars lieten hun stem horen en 2 sprekers moesten wat verbaasd het podium verlaten toen de organisator met het schaamrood op zijn wangen de situatie recht probeerde te trekken. Eén ding mag gezegd: respect voor de organisatie om deze beslissing te nemen. Ook het daaropvolgende debat over “Welke mogelijkheden bieden sociale
media aan de overheid” verliep zéér vlot, dankzij een goede interventie van de moderator, die nu begrepen had wat het publiek wou. Mooi rechtgezet, mooie vorm van de macht van de media.

Toch enkele nuances.

Eerst en vooral, respect voor die twee sprekers. In tegenstelling tot wat mag gedacht worden Christophe Rooms en Marc Meewis van AdobeSystems zijn zeker geen slechte sprekers, in tegendeel. De inhoud van de presentatie paste hier echter gewoon niet bij het
publiek. Een overgroot deel ambtenaren en ambtenaren die al een tijdje mee draaien in het web2.0 verhaal. Het was een pijnlijke confrontatie, waar ik als ambtenaar even het gevoel had of Adobe dacht dat wij helemaal nog niet mee waren. Is dit nu de fout van de spreker? Als organisator van evenementen, zou ik durven zeggen van niet. Alles hangt af van een goede briefing en van het
doornemen van de PowerPoint op voorhand om dit soort problemen te vermijden. Al kan dit de beste overkomen. Maar vroeger werd er dan zacht gemompeld in de zalen, nu wordt de frustratie gewoon de wereld in gestuurd. Dit wordt een uitdaging voor heel wat organisatoren, ook ik heb dat begrepen.

Respect voor de organisatie voor de tussenkomst, maar dit kon wel wat subtieler. Hadden die sprekers nu gewoon een klein briefje gekregen waar op stond dat ze binnen 10 min moesten afronden en een korte uitleg waarom, of had de organisator teken gedaan vanuit de zaal om af te ronden, was de situatie heel wat minder pijnlijk geweest. Want ja… die 20 Twitteraars, die hadden geweten wat er aan de hand was, maar die 80 anderen hadden wellicht niet kunnen volgen.

Hier wordt nog maar eens het belang aangetoond van het kiezen van een juiste titel van zowel de conferentie als de presentatie.  Je wekt een aantal verwachtingen en als die dan niet worden ingevuld… krijg je de Adobecase.

En om af te sluiten: als je het wilt hebben over innovatie, over de toekomst van de overheid, etc. zorg dan vooral dat je zelf mee bent. Geef de hashtag op voorhand en vooral maak ze bekend. Probeer ook wat innovatieve middelen te gebruiken. Zo was mijn verbazing groot dat er geen tweetwall aanwezig was. Dit had deze pijnlijke situatie kunnen vermijden…  Want ik ben er zeker van dat als de twee heren van Adobe de eerste reacties hadden gezien, ze onmiddellijk hun presentatie hadden aangepast, om het publiek toch naar hun hand te zetten.

Al bij al, zeker positief over mijn dag. AdobeSystems en Strategic Seminars hebben hier samen met de aanwezige deelnemers een stukje geschiedenis geschreven. Ik ben er zeker van dat hier nog veel over gepraat zal worden. Als er nog iemand in de zaal zijn twijfels had over de impact van de sociale media, dan denk ik dat die twijfels nu als sneeuw voor de zon verdwenen zijn…